RSS

Izvod iz optužnice Djovaniju Espozitu za zločine u Pljevljima

03 avg

„Dokumenti iz Istorije Jugoslavije“ III tom,Beograd 1999.

Državna komisija za utvrđivanje zločina okupatora iz II Sv. Rata

Đovani Espozito, komandant alpinske italijanske divizije „Pusterija“ i pretsjednik vojnog suda iste odgovoran je za sledeće zločine koje je napravila ova divizija po njegovim naređenjima:

1)   1. Decembra 1941. godine prilikom napada crnogorskih odreda na Pljevlja oficiri i vojnici italijanske divizije „Pusterija“ ubili su mnogo nevinog življa u gradu. Tom prilikom Italijani su otvorili vatru iz teških artiljerijskih oružja na kuće za stanovanje, mada u njima nije bilo partizana i iz njih niko nije otvarao vatru na Italijane. Tako su Italijani ubili iz artiljerijskih oružja Golubović Ljubicu i Milićevića Rajka.

Istoga dana Italijani su i to karabinijeri oficiri i vojnici izveli iz kuća mirne građane Vukotića Rista, njegovog sina Ljubomira i zeta Novakovića Božidara, Robovića Rada, njegovu ženu Tadu, sinove Uroša i Vasilija, Bojović Manju, Brašanca Stevana i njegovu ženu, Džon Nika, Kečevića Asima, Damjanovića Sima i Jankovića Vojina i iste odveli u karabinijerski zatvor i sjutradan ih bez ikakve presude i krivice strijeljali na mjestu zv. Senjak u Pljevljima. Istovremeno Italijani su u kući Jankovića Vojina našli ranjenog partizanskog borca Malovića Jefta, pitomca – kaplara jug. vojne akademije i istog strijeljali sa naprijed pomenutima.

2)   1. Decembra 1941. godine Italijani su pohapsili u Pljevljima Jankovića Ratomira, sveštenika, Vukovića Vojina, činovnika, Rosića Janka, činovnika, Šiljka Andriju, sveštenika, Barbarev Blaža, šofera, Janićijević Vladimira, đaka trgovačke akademije, Milića Sava, fotografa, Spasojeviće Filipa i Petka, posjednike i Milićevića Petra, sve mirne građane iz Pljevalja i iste zadržali u zatvoru 4 dana i bez ikakve presude ili ispita strijeljali dana 5. decembra 1941. godine na mjestu zv. Senjak.

3)   2. Decembra 1941. godine u 4 sata poslije podne karabinijeri divizije „Pusterija“ uhapsili su Tomića Milivoja, Vasiljevića Boža, Rogića Mihaila, Vukovića Vojina, Zarubicu Vojina, Zarubicu Milića i iste zadržali nekoliko dana u zatvoru a onda ih bez ikakve presude i ispita strijeljali na Seniaku u Pijevljima.

4)   Dana 7. decembra 1941. godine komandant italijanske divizije „Pusterija“ đeneral Đovani Espozito u zajednici sa svojim savjetodavcima majorom Alfonsom Ričiem, kapetanom karabinijera Daniel Vićencom, civilnim delegatom Karlom Povsesom, kapetanom Maskeronijem i dr. naredili su svom bataljonu dislociranom u Prijepolju da napravi pokret put Pljevalja i na putu uništi čitavo stanovništvo i popali sve kuće. Ovaj bataljon je krenuo 7. decembra i prilikom dolaska u selo Crljenice zapalio je čitavo selo i ubio 39 mirnih građana od toga polovinu žena i djece. Žrtve ovog zločina citirane su u spisku od red. br. 61 do red. br. 99. Ovoga puta vojnici i oficiri italijanske divizije „Pusterija“ ubili su na sadistički način djecu na očigled njihovih majki, klali majke na očigled svoje djece, a teško ranjenom Terziću Dobrilu italijanski banditi dok je on izdisao stajali su nogama na grudi rugajući mu se riječima: „Čekaj dok ti Rusi dođu“. Ovi pretstvnici zapadne civilizacije mirno su sadistički uživali u pokolju žena i djece, nudeći muškarcima cigarete prije strijeljanja, a onda izvrgavajući rugu kako to puše zadnje cigarete. Oštećeni Milan Terzić, učitelj, priča da je iz jedne kuće izbjegao jedan dečko od 7 godina noseći na rukama svog manjeg brata od 2 godine i da su Italijani otvorili vatru iz mitraljeza i oba ubili, dok su njegovu majku ubili za vrijeme dok je klečala pred ikonom i molila se Bogu.

5)   Od 1. decembra 1941. godine pa sve nadalje za vrijeme boravka divizije „Pusterije“ u Pijevljima svi italijanski zatvori bili su puni i iz njih je veliki broj građana interniran za konc. logore u Albaniju i Italiju, dok je izvjestan broj tih građana strijeljan, a drugi zadržavani kao taoci. Postupanje sa zatvorenicima bilo je krajnje nehumano, oni nisu imali ni najneophodniji minimum potreban za egzistenciju ljudi, već su ljudi u zatvoru skapavali prepušteni sami sebi. U zatvorima je vladala nečistoća i zarazne bolesti, dok italijanski Ijekari obilazeći zatvore nijesu nikada htjeli da ukažu Ijekarsku pomoć bolesnicima. Lekari divizije „Pusterija“ pored toga ubijali su otrovnim injekcijama ranjene partizanske borce. Tako su italijanski Ijekari dr Tortorano i ostali zatrovali su rane zarobljenom partizanskom borcu Anđeliću Vukomanu, studentu agronomije iz Maoča, koji je usled toga umro.

4. maja 1942. godine Đovani Espozito poslije savjetovanja sa članovima vojnog suda, civilnim delegatom i ostalim oficirima divizije „Pusterije“ kao i pretstavnicima „nacionalnog odbora“ Vojom Nenadićem, Bogoljubom Irićem, Mirkom Terzićem, Latifom Moćevićem, Ahmetom Čauševićem, Safetom Miševićem, Dervišem Šećerkadićem, Bogdanom Nenadićem, Dragicom Peruničić i Milicom Špadijer odlučio da strelja 33 taoca iz pljevaljskog zatvora. Ova odluka donesena je na osnovu lažnog obaveštenja italijanske kurve i špijunke Dragice Durković, koja je došla sa Žabljaka u Pljevlje i izjavila Italijanima da su tobože partizani strijeljali na Žabljaku nekakve zarobljene Italijane. Ovu odluku pored Espozita potpisali su i svi napred pomenuti italijanski i izdajnički funkcioneri i zaista 4. maja izvedeni su iz zatvora 33 taoca, čija su imena citirana u spisku žrtava Inv. br. 14499 od red. br. 1 do red. br. 24, dok su imena ostalih 9 strijeljanih taoca ostala nepoznata, usled toga što su bili iz drugih krajeva i mjesno ih stanovništvo nije poznavalo. Ova 24 taoca bili su najugledniji ljudi u Pljevlju i okolini i opšte je bilo poznato da su svi i bili mirni građani.

6)    Italijanska divizija „Pusterija“ vršeći nekoliko puta pokrete po teritoriji sreza pljevaljskog i vodeći operaciju protivu NO Vojske nijesu uopšte vodila računa o mirnom stanovništvu, već je čitavo stanovništvo izložila pljački i paljevini, otvarajući vatru iz artiljerijskih oružja na nebranjena sela, bombardujući ih avijacijom i paleći kuće mirnim građanima. Tako su žrtve citirane u spisku žrtava Inv. br. 14499 od red. br. 110 do red. br. 231 oštećene zločinima pljačka i paljevine, dok su prilikom jedne akcije u 1942. godini Italijani sa avijacijom ubili u selu Maoču ženu Jakše Maksimovića, ženu Blagoja Gomilanovića, ženu Lazara Sušića, 3 člana familije Stevana Maksimovića i 4 člana njegove familije teže ranili.

Iz svega napred izloženog rezultira da je Đovani Espovito, komandant italijanske alpinske divizije „Pusterija“ težak ratni zločinac i prekršioc međunarodnih zakona i Konvencija a posebice prekršioc članova 23. i 46, 4 i 5, 50, 47. Haškog Reglmana od 1907. godine kao i ostalih međunarodnih Konvencija o vođenju rata na suvu, jer se istih on i njegovi oficiri uopšte nijesu pridržavali, mada su kao oficiri kraljevske italijanske vojske morali se pridržavati međunarodnih Konvencija koje je kraljevina Italija potpisala.

Advertisements
 
Ostavite komentar

Objavljeno od strane na avgust 3, 2013 in NEKATEGORISANO

 

Oznake: , , , , ,

Ostavite odgovor

Popunite detalje ispod ili pritisnite na ikonicu da biste se prijavili:

WordPress.com logo

Komentarišet koristeći svoj WordPress.com nalog. Odjavite se / Promeni )

Slika na Tviteru

Komentarišet koristeći svoj Twitter nalog. Odjavite se / Promeni )

Fejsbukova fotografija

Komentarišet koristeći svoj Facebook nalog. Odjavite se / Promeni )

Google+ photo

Komentarišet koristeći svoj Google+ nalog. Odjavite se / Promeni )

Povezivanje sa %s

 
%d bloggers like this: